ความปลอดภัยทางชีวภาพในฟาร์มเล็ก: การกักโรค อ่างจุ่มเท้า สัตว์ฟันแทะ และผู้มาเยือน

โรคเกือบทุกโรคเข้าฟาร์มจากภายนอก: มากับไก่ใหม่ รองเท้า สัตว์ฟันแทะ นกป่า หรือรถของผู้ส่งสินค้า ความปลอดภัยทางชีวภาพฟังดูเป็นเรื่องของบริษัทใหญ่ แต่ในฟาร์มเล็กยิ่งสำคัญ: การระบาดครั้งเดียวอาจพรากทั้งฝูงและงานหลายปีไป

การกักโรคไก่ใหม่

ไก่ใหม่อาจดูแข็งแรงแต่ยังพาโรคมาได้ ดังนั้น:

• แยกเลี้ยง 3–4 สัปดาห์ ในอาคารอื่นและห่างจากฝูงหลัก
• ดูแลกลุ่มที่กักโรคเป็นลำดับสุดท้าย ด้วยรองเท้าและเสื้อผ้าแยก
• ส่งมูลตรวจหาพยาธิ (เรื่องพยาธิ) และเฝ้าดูไก่
• ซื้อจากฟาร์มที่น่าเชื่อถือและมีเอกสารทางสัตวแพทย์

เข้าพร้อมกัน ออกพร้อมกัน

ถ้าทำได้ ให้เลี้ยงไก่อายุเดียวกันในโรงเรือนเดียว และเปลี่ยนทั้งหมดพร้อมกัน ระหว่างรุ่นให้เคลียร์โรงเรือนให้ว่าง ขนวัสดุรองพื้นออก ล้างและฆ่าเชื้อ แล้วพักโรงเรือนว่างไว้อย่างน้อย 1–2 สัปดาห์ แบบนี้โรคจะไม่ส่งต่อจากฝูงเก่าไปฝูงใหม่

อ่างจุ่มเท้าและรองเท้า

• แผ่นหรืออ่างน้ำยาฆ่าเชื้อที่ทางเข้าทุกโรงเรือน และเปลี่ยนน้ำยาสม่ำเสมอ
• ดีที่สุดคือรองเท้าแยกสำหรับแต่ละโรงเรือนที่ไม่เคยออกนอกโรงเรือนนั้น
• เข้าไก่เล็กก่อน แล้วจึงไก่โต และไก่ป่วยหรือไก่กักโรคเป็นลำดับสุดท้าย

ผู้มาเยือน

ใครก็ตามที่เพิ่งไปฟาร์มอื่น ตลาดนก หรือไปล่านกน้ำ อาจพาเชื้อมากับเสื้อผ้า ดีที่สุดคือไม่ให้ผู้มาเยือนเข้าโรงเรือน ถ้าจำเป็นต้องเข้า ให้สวมถุงหุ้มรองเท้าหรือรองเท้าสำรองและชุดคลุม รถส่งอาหารและรถผู้ซื้อไม่ควรขับเข้าใกล้โรงเรือน

สัตว์ฟันแทะและนกป่า

หนูพาเชื้อซัลโมเนลลาและโรคอื่น และยังกินอาหารไก่ นกป่า โดยเฉพาะนกน้ำ เป็นแหล่งหลักของ ไข้หวัดนก

1. เก็บอาหารในภาชนะปิด และเก็บกวาดอาหารที่หก
2. วางกับดักและเหยื่อในกล่องที่ป้องกันการเข้าถึงรอบแนวรั้ว และจดบันทึก
3. ปิดหน้าต่างและช่องเปิดด้วยตาข่ายตาถี่
4. อย่าวางรางอาหารไว้นอกอาคารที่นกกระจอกและนกพิราบมารวมตัว

ซากไก่

นำซากไก่ออกภายในวันเดียวกันใส่ภาชนะปิด และกำจัดตามที่กฎท้องถิ่นกำหนด อย่าทิ้งในป่าหรือให้สุนัขกิน เพราะทำให้โรคแพร่ต่อไป ถ้าการตายผิดปกติ ให้นำซากไปให้สัตวแพทย์ผ่าชันสูตร

น้ำและอาหาร

น้ำจากบ่อเปิดอาจปนเปื้อนจากนกป่า ซื้ออาหารจากผู้จำหน่ายที่เชื่อถือได้และเก็บให้แห้ง เรื่องการป้องกันโรคเฉพาะเพิ่มเติมดูใน การป้องกันซัลโมเนลลา และ โปรแกรมวัคซีน

กฎที่ไม่ถูกลืม

ใน EggPulse คุณตั้งงานสำหรับแต่ละโรงเรือนได้: ฆ่าเชื้อระหว่างรุ่น เปลี่ยนน้ำยาอ่างจุ่มเท้า ตรวจกับดัก บันทึกการตรวจฝูง วัคซีน และผลแล็บเก็บไว้ตามฝูง และแสดงให้สัตวแพทย์หรือผู้ซื้อดูได้ง่าย