เริ่มจากแม่ไก่ตัวหนึ่งจิกขนตัวข้าง ๆ หนึ่งสัปดาห์ต่อมาครึ่งฝูงหลังโล้น แล้วแผลของตัวหนึ่งเริ่มมีเลือด ฝูงก็เริ่มจิกกันจริงจัง การจิกลุกลามเร็ว ต้องหยุดในวันแรก แล้วหาสาเหตุทันทีหลังจากนั้น
ทำทันที
- แยกไก่ที่บาดเจ็บ ภาพเลือดและสีแดงกระตุ้นตัวอื่น แยกตัวที่บาดเจ็บไว้จนหาย
- รักษาแผล ด้วยผลิตภัณฑ์กันจิก ซึ่งมักมีสีเข้มและรสขม รักษา ไม่ใช่แค่ฆ่าเชื้อ
- หรี่แสง หรือเปลี่ยนเป็นหลอดแดง ใต้แสงแดงจะมองไม่เห็นเลือด
- หาตัวต้นเหตุ มักมีแม่ไก่หนึ่งหรือสองตัวที่จิก แยกออกไปสักสองสามวัน
สาเหตุ
| สาเหตุ | ตรวจอย่างไร |
|---|---|
| แสงจ้าเกินไป | สว่างกว่าที่ต้องใช้อ่านหนังสือพิมพ์ |
| แออัด | มากกว่า 5–6 ตัวต่อตารางเมตร ที่รางอาหารและที่ให้น้ำไม่พอ |
| ขาดโปรตีนและเมไทโอนีน | อาหารราคาถูก ให้ธัญพืชมากแทนอาหารสำเร็จรูป ช่วงผลัดขน |
| เกลือน้อยเกินไป | อาหารไม่ใส่เกลือ อาหารผสมเอง |
| ความเบื่อ | ไม่มีวัสดุรองพื้นให้คุ้ย ไม่มีลาน |
| ความร้อน | โรงเรือนเกิน 27–28 °C |
| ปรสิต | ไก่เกาตัว มีไรหรือเหาที่โคนขน |
การจิกก้น
รูปแบบที่อันตรายที่สุด ในแม่ไก่สาวที่เพิ่งเริ่มไข่หรือไก่ที่อ้วนเกิน ท่อนำไข่อาจปลิ้นออกมา และเนื้อสีแดงดึงดูดตัวอื่น แยกแม่ไก่ตัวนั้นทันที เพื่อป้องกัน อย่าเพิ่มแสงให้ไก่สาวเร็วเกินไป (เรื่องแสง) และอย่าให้อาหารมากเกิน
การป้องกัน
- ให้ไก่มีอะไรทำ: วัสดุรองพื้นหนา กะหล่ำปลีหรือหญ้าแห้งแขวน ก้อนให้จิก
- ตรวจอาหาร: ครบถ้วน มีเกลือ ช่วงผลัดขนเสริมโปรตีน (เรื่องการผลัดขน)
- อย่ารวมไก่ต่างวัยต่างขนาดโดยไม่ค่อย ๆ ให้ทำความรู้จักกัน
- ตรวจปรสิตสม่ำเสมอ (เรื่องปรสิต)
เรื่องการตัดปาก
ฟาร์มเชิงพาณิชย์ตัดปลายปากไก่ที่โรงฟัก ช่วยลดความเสียหายจากการจิก แต่ในหลายประเทศถูกจำกัดหรือห้าม และในฟาร์มเล็ก การแก้ที่สาเหตุสำคัญกว่า ห้ามตัดปากแม่ไก่โตเองที่บ้าน เพราะเจ็บปวดและอันตราย
บันทึกการระบาด
ถ้าการจิกเกิดซ้ำ ประวัติในบันทึกการตรวจฝูงของ EggPulse ช่วยหาความเชื่อมโยง: กับการผลัดขน การเปลี่ยนอาหาร ความร้อน หรือแสงจ้า บันทึกการตายจากการจิกด้วย จะได้เห็นว่าปัญหานี้ทำให้เสียเงินเท่าไร
