ไก่บ่นไม่ได้ว่าอากาศอับ มันแค่โตช้าลงและไข่น้อยลง และคุณจะเห็นได้จากผลลัพธ์เท่านั้น: อาหารถูกกินไปแล้ว แต่น้ำหนักหรือไข่น้อยลง ดังนั้นควรดูแลสภาพแวดล้อมในโรงเรือนไม่ใช่ “ด้วยความรู้สึก” แต่ด้วยตัวเลขง่าย ๆ ไม่กี่ตัวทุกวัน
ค่าด้านล่างเป็นค่าอ้างอิงทั่วไป ค่าที่แม่นยำสำหรับสายพันธุ์และโรงเรือนของคุณอยู่ในคู่มือการเลี้ยงของบริษัทผู้ผลิตสายพันธุ์ ซึ่งควรยึดเป็นหลักก่อน
อุณหภูมิ
| ไก่ | ค่าอ้างอิง |
|---|---|
| ไก่เนื้อ สัปดาห์แรก | ประมาณ 32–34 °C ใต้เครื่องกก |
| ไก่เนื้อ หลังจากนั้น | ลดลงประมาณ 2–3 °C ต่อสัปดาห์ จนถึง 20–22 °C |
| ไก่ไข่ที่โตเต็มที่ | สบายที่ประมาณ 18–24 °C |
เทอร์โมมิเตอร์ที่ประตูไม่ได้บอกความจริง ให้วัดที่ระดับตัวไก่และหลายจุด: ข้างผนัง กลางโรงเรือน และใกล้ช่องระบายอากาศ ภายในโรงเรือนเดียวกันอุณหภูมิต่างกันหลายองศาเป็นเรื่องปกติ
ความชื้น
ระดับที่สบายคือประมาณ 50–70% แห้งเกินไปทำให้ฝุ่นมากและเกิดปัญหาทางเดินหายใจ ชื้นเกินไปทำให้วัสดุรองพื้นเปียก มีแอมโมเนีย และเท้าอักเสบ “เซนเซอร์” ที่ดีที่สุดอยู่ในมือคุณ: กำวัสดุรองพื้นขึ้นมาหนึ่งกำ ถ้าจับตัวเป็นก้อน ถึงเวลาระบายอากาศแล้ว
CO₂ และแอมโมเนีย
- CO₂ พยายามไม่ให้เกิน 2,500–3,000 ppm ถ้าสูงขึ้นแสดงว่าอากาศบริสุทธิ์ไม่พอ
- แอมโมเนีย ไม่ควรเกิน 20 ppm ถ้าได้กลิ่นตั้งแต่ประตู แสดงว่าระดับน่าจะสูงเกินปกติแล้ว
ตัวบ่งชี้ที่ดีที่สุดคือตัวไก่เอง
คุณเทียบเครื่องมือกับพฤติกรรมได้:
- ลูกไก่สุมกันใต้แหล่งความร้อน: หนาว
- ไก่ไปเบียดอยู่ข้างผนัง อ้าปาก กางปีก: ร้อน
- กระจายตัวทั่วโรงเรือนอย่างสม่ำเสมอ: อุณหภูมิเหมาะสม
ทำอย่างไรไม่ให้พลาดปัญหา
อ่านค่าเช้าและเย็นในเวลาเดิมทุกวันแล้วจดไว้ ความต่างที่ชัดเจนระหว่างวันนี้กับเมื่อวานเห็นได้ง่ายกว่าค่าเฉลี่ยใด ๆ EggPulse จึงมีบันทึกสภาพแวดล้อมแยกตามโรงเรือน: กรอกค่าได้ทันทีในโรงเรือน แล้วกราฟจะแสดงว่าค่าเริ่มออกนอกเกณฑ์เมื่อใด
