ระยะหยุดยาหลังให้ยาปฏิชีวนะ: เมื่อไรจึงขายไข่และเนื้อได้อีก

แม่ไก่ได้รับยาปฏิชีวนะ หายป่วย แล้วไข่ก็กลับไปวางขาย นี่คือความผิดพลาด: ยาที่ตกค้างยังถูกขับออกจากร่างกายต่อไปอีกหลายวันหรือหลายสัปดาห์หลังให้ยาครั้งสุดท้าย ช่วงเวลาที่ห้ามนำผลผลิตไปเป็นอาหารเรียกว่าระยะหยุดยา และการปฏิบัติตามเป็นความรับผิดชอบของเกษตรกร

คืออะไร

ระยะหยุดยาคือช่วงเวลาจากการให้ยาครั้งสุดท้ายจนถึงเมื่อไข่หรือเนื้อนำไปเป็นอาหารได้ ก่อนครบกำหนด ผลผลิตอาจมียาตกค้าง สำหรับผู้ซื้อหมายถึงอาการแพ้และแบคทีเรียดื้อยา สำหรับเกษตรกรหมายถึงค่าปรับ เสียลูกค้า และเสียชื่อเสียง

หาได้ที่ไหน

• ในเอกสารกำกับยา ส่วนที่ว่าด้วยการใช้ผลผลิต
• แยกสำหรับเนื้อและไข่ ซึ่งแทบทุกครั้งไม่เท่ากัน
• แยกตามชนิดสัตว์: ระยะของไก่ใช้กับเป็ดหรือนกกระทาไม่ได้

นับอย่างไร

• เริ่มนับจากการให้ยาครั้งสุดท้าย ไม่ใช่จากวันเริ่มรักษา
• ถ้าให้ยาผ่านน้ำหรืออาหารของทั้งโรงเรือน ระยะหยุดยาใช้กับทั้งฝูง ไม่ใช่แค่ตัวที่ป่วย
• ถ้าใช้ยาหลายตัว ให้ใช้ระยะที่ยาวที่สุด
• ถ้าสัตวแพทย์สั่งขนาดยาหรือวิธีให้ยาต่างจากเอกสารกำกับ สัตวแพทย์เป็นผู้กำหนดระยะหยุดยา ซึ่งมักยาวกว่า

ระหว่างนี้ทำอะไรกับไข่

เก็บไข่ตามปกติ เพื่อให้แม่ไก่รักษาจังหวะและไม่ส่งเสริม การกินไข่ แต่ห้ามขายหรือกิน ต้องทำลายทิ้ง ถ้าฟาร์มมีหลายโรงเรือน การรักษาโรงเรือนหนึ่งไม่ได้หยุดการขายจากโรงเรือนอื่น เพียงแต่อย่าให้ไข่ปนกัน

เนื้อและการเชือด

ห้ามเชือดไก่เพื่อเอาเนื้อก่อนครบระยะหยุดยาสำหรับเนื้อ คำนึงถึงข้อนี้เมื่อรักษาไก่เนื้อหรือเป็ดใกล้วันเชือด บางครั้งต้องเลือกการรักษาโดยดูวันเชือดประกอบ และนั่นเป็นคำถามสำหรับสัตวแพทย์

การบันทึก

ทุกการรักษาให้บันทึก:

1. โรงเรือนหรือฝูง
2. ยา ขนาดยา และวิธีให้ยา
3. วันเริ่มและวันให้ยาครั้งสุดท้าย
4. ระยะหยุดยาสำหรับไข่และเนื้อ และวันที่ครบกำหนด

บันทึกเหล่านี้ช่วยเมื่อมีการตรวจสอบและเมื่อทำงานกับผู้ซื้อรายใหญ่ การป้องกันที่ลดความจำเป็นในการรักษาอยู่ใน ความปลอดภัยทางชีวภาพของฟาร์มเล็ก และ โปรแกรมวัคซีน

ระยะหยุดยาที่มองเห็นได้

ใน EggPulse เมื่อบันทึกการรักษา คุณกำหนดระยะหยุดยาสำหรับเนื้อและไข่ และโรงเรือนจะมีเครื่องหมายบอกว่าเหลืออีกกี่วัน ทุกคนในฟาร์มเห็นเครื่องหมายนี้ ไข่จากโรงเรือนนั้นจึงไม่ถูกนำไปขายโดยไม่ตั้งใจ